احمد خادم المله مدیر مسئول اقتصاد برتر

طی هفته گذشته رسانه های همگانی غرب و به تبع آن برخی رسانه های داخلی درباره مذاکرات هسته ای و نتیجه آن که توافق می شود یا نه و اگر توافق نشود چه خواهد شد ؟ اگر توافق شود ، تبعات آن چه خواهد بود ، به راه انداختند . طبق معمول در پی این جنجال هدفمند سیاسی و رسانه ای غرب ، اقتصاد ایران خصوصا بازار سرمایه و تجارت و سرمایه گذاری چشم انتظار نتیجه مذاکرات ماند و همه چیز را موکول به پیش بینی ها و نتیجه مذاکرات کرد و این دقیقا همان چیزی بود که دشمن برنامه ریزی کرده بود و انتظار آن را داشت و ما نیز ناخواسته در این میدان بازی کردیم .  

بسیاری از رسانه های همگانی غرب آنچنان با پدیده مذاکره و نتیجه آن برخورد کردند که گویی حیات و ممات ملت ایران بسته به نتیجه این مذاکرات است ، غافل از این که مردم ما از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی تحت انواع فشارهای غرب قرار داشته و دارند و همه نوع توطئه و دشمنی آن ها را تجربه کرده اند . برخی رسانه های غربی لحظه اعلام نتیجه را لحظه ای تاریخی برای ملت ایران و برخی آن را حاوی اهمیت فوق العاده ای برای مردم  دانستند.

قصد ندارم بگویم این مذاکرات اهمیت ندارد و مهم نیست بلکه می خواهم بگویم ، حتی اگر همین امروز هم توافق شود و رابطه با آمریکا هم برقرار شود و اروپایی ها برای ما فرش قرمز پهن کنند که تقریبا محال است ، اتقاق خاصی برای ایران نخواهد افتاد ، جز یک فضای مثبت روانی موقت که برای مدتی در کشور حاکم خواهد شد و پس از مدتی مثل یک حباب تو خالی می ترکد و اثر آن از بین می رود و مردم ایران باقی می مانند و کوه مشکلات و که دولت جمهوری اسلامی ایران باید از آن بالا برود.

خیلی به نتیجه مذاکرات خوشبین نباشیم و به آن دل نبندیم ، پیشرفت کشور ما در سایه تلاش،  هشیاری ، وحدت و سایر عناصر داخلی محقق می شود نه با لبخند و اخم غربی ها ، ما حتما باید تلاش کنیم از فشار های خارجی بکاهیم و روابط امان را با کشورهای خارجی خصوصا همسایگان و کشورهای اسلامی بر مبنای درستی برقرار کنیم اما اینگونه نیست که حل همه مشکلات کشور و یا پیشرفت کشور در گرو توافق هسته ای باشد بلکه این توافق می تواند روند پیشرفت را تند و کند کند.

متاسفانه گاهی در هیاهوی رسانه ای و گرد و غبار های سیاسی راه را گم می کنیم و یادمان می رود که بدنبال چه چیزی هستیم و کجا باید برویم .

فراموش نکنیم ما دنبال این نیستیم که از صدقه سر دیگران پیشرفت موقت داشته باشیم بلکه دنبال توسعه پویا و تامین زیر ساخت های اساسی برای پیشرفت و توسعه ایران هستیم که این مهم را طی 35 سال گذشته غربی ها برای ما تامین نکرده و در آینده نیز نخواهند کرد .

یادمان نرود ایران کشور فرصت ها است و از مزیت های فراوانی برای توسعه برخوردار است که اگر با درایت و مدبرانه برخورد کنیم ، این مزیت ها هستند که ما را به هدف       می رسانند نه مذاکرات و نگاه مثبت غربی ها

ایران از ویژگی های ارزشمندی برخوردار است که برخی از آن ها عبارتند از ، جمعیت ، صنعت نفت و گاز ، منابع عظیم معدنی ، نیروی انسانی تحصیلکرده و با هوش ، موقعیت ژئوپولتیک استثنایی ، اعتقادات و باورهای دینی مردم ، آب و هوای مستعد ، دریا و …

بپذیریم همه مشکلات امروز ما ناشی از تحریم ها و فشار خارجی نیست بلکه برخی از آن ها از بی تدبیری خودمان است .

غربی ها به غلط طی سال های گذشته به ما القاء کرده اند که توسعه و پیشرفت کشور در گرو توافق با آن ها و پذیرش خواست آن ها است که متاسفانه برخی رسانه های ما هم مرعوب این القائات شده و فرآیند مذاکرات هسته ای را آنچنان برای افکار عمومی بزرگ کرده اند که جامعه باور کرده است حیات ما در گرو نتیجه این مذاکرات است.

کلام آخر این که ، تلاش برای بهبود رابطه با دیگران خوب است اما حتی اگر مذاکره به نتیجه هم برسد تا خودمان نخواهیم و همت نکنیم به جایی نخواهیم رسید ، تجربه نشان داده است امید بستن به وعده های تو خالی آمریکا و اروپا دردی را از کشور ما دوا نخواهد کرد.

اینقدر افکار عمومی را در گیر نتیجه مثبت و منفی مذکرات هسته ای نکنیم ، این دقیقا بازی کردن در میدانی است که دشمنان برای ما باز کرده اند . رسانه های همگانی و سیاستمداران باید راه درست را به مردم نشان بدهند .

به کمک های الهی ایمان داشته باشیم ، خودمان تدبیر کنیم ، روی پای خودمان بایستیم و با وحدت و همدلی اراده کنیم تا بر مشکلات فائق آییم و کشور را در مسیر اهداف و آرمان های انقلاب اسلامی به پیش ببریم بعد متوجه خواهیم شد که رشد غربی ها در گرو تامین نظرات جمهوری اسلامی ایران است . انشاء الله