سال های متمادی است به تاکتیک ” گزینه روی میز ” آمریکایی ها عادت کرده ایم ، هر گاه در آستانه مذاکره یا توافق جدیدی قرار می گیریم بلافاصله توپخانه سیاسی دشمن روشن شده  و رسانه های غربی آتش تهیه می ریزند و مقام های سیاسی تهدید می کنند که ایران باید چه و چه بکند ، وگرنه ” گزینه نظامی ” روی میز است ، البته مردم ما به این تاکتیک غربی ها عادت کرده اند و از پشت پرده آن اطلاع دارند و از آن واهمه ای به دل راه نمیدهند .

در همین ماجرای پس از بیانیه سوئیس هم شاهد بکارگیری همین شگرد ها از سوی اوباما و دستیارانش در شورای امنیت ملی کاخ سفید و کنگره بودیم که یک موضوع را با ادبیات های مختلف آب و تاب میدهند و تکرار می کنند . این بازی ها برای مردم رنگ باخته و  اهمیتی ندارد اما آن چه مهم است ، تفکر و رفتار داخل کشور در مقابل مذاکرات هسته ای است .

در واپسین روزهای پس از انتشار بیانیه سوئیس ، که با جنجال رسانه های غربی همراه بود همزمان در داخل ذوق زدگی کاذبی ایجاد شد که مثل همیشه بدلیل این که مدیریتی روی افکار عمومی در داخل نبود جنجال خارجی ها و بعضا برخی داخلی ها بر غالب فعالیت های اقتصادی و صنعتی کشور اثر گذاشت ( البته اثر مثبت ) و هر چه از ماجرا فاصله گرفتیم بتدریج آثار آن به منطق گرایش بیشتری پیدا کرد و واکنش ها طبیعی تر و منطقی تر شد .

در روزهای اول پس از انتشار بیانیه در جو احسای حاکم بر کشور اظهار نظر درباره آن دشوار بود اما امروز که قدری از آن فاصله گرفته ایم و جریان احساسی جامعه فروکش کرده است می توان منطقی تر به صحنه نگاه کرد و چند کلمه حرف حساب زد که این مقال در همین ارتباط است .

تقریبا همه گروه های فکری جامعه حتی منتقدین مذاکره از اصل گفت و گو حمایت کرده و تلاش صادقانه تیم مذاکره کننده را ارج می نهند.

از سوی دیگر این که هیات هسته ای ایران در مذاکره امتیازاتی بدهد و در مقابل امتیازاتی بگیرد نیز امری واضح و آشکار است ، قطعا تیم مذاکره با مقام های ارشد کشور کف و سقفی برای این امتیاز دهی و امتیاز گیری تعیین کرده است که این هم پر واضح مسلم است و انجام می شود.

نکته مهمتر ، مولفه های قدرت ایران در مذاکره است که توان چانه زنی ما را در مذاکره تعیین خواهد کرد و نقش اساسی در موفقیت مذاکره خواهد داشت .

این بخش تا کنون ، کمتر در تحلیل ها و اظهار نظر ها مورد توجه بوده است ، واقع قضیه این است که اگر ایران به مولفه های واقعی قدرت دست پیدا نکرده بود ، قدرت های جهانی حاضر به گفت و گو با آن با این همه جار و جنجال نبودند ، آن چیزی که باعث شده آن ها بدنبال مذاکره با ایران باشند در حقیقت ، قدرت برتر ، تاثیر گذار و روز افزون ایران و موقعیت استراتژیک  آن در منطقه و جهان است .

تحلیل مذاکرات سوئیس بدون توجه به مولفه های اصلی قدرت ایران در منطقه و جهان ابتر است و هر تحلیلی حتما باید با محاسبه این مولفه ها انجام شود تا بتوان تصویر درستی از آینده مذاکرات به دست آورد .

قطعا اگر موقعیت خاص ایران در خاورمیانه خصوصا تاثیر ایران در تحولات منطقه نبود و اگر نیروهای برومند این سرزمین در بخش های مدیریتی ، دانشگاه ، مراکز علمی ، تحقیقاتی ، نظامی و فناوری در این جایگاه رفیع قرار نداشت ، امروز هیات هسته ای مذاکره کننده ایران قدرت چانه زنی در این سطح را در مذاکرات نداشت و اگر امروز قادر است برای قدرت های بزرگ شرط توافق تعیین کند بخاطر پشتوانه مردمی و مولفه های قدرت است که از جای دیگری غیر از مذاکره با غرب کسب کرده است .

اگر امروز ایران از مولفه های اقتدار برخوردار است که قطعا چنین است لذا نباید نگران آینده مذاکره بود و نباید ارتباط با غرب را عامل موفقیت و اقتدار نظام بدانیم زیرا قبل از این که چنین ارتباطی وجود داشته باشد ؛ ایران به مولفه های قدرت دست یافته است و تحت تاثیر آن است که قدرت های خارجی امروز حاضر به مذاکره با ایران شده اند پس نباید از بلوف ها و تهدیدات مذاکره کنندگانی که اکثر آنان حامی صهیونیست هستند هراسی به دل راه دهیم که به لطف پروردگار منان تیم هسته ای ایران اینگونه عمل     کرده اند .

نکته مهمی که همه باید به آن ایمان داشته باشیم این است که منشاء اقتدار ایران اسلامی به لطف پروردگار در جای دیگری غیر از مذاکرات هسته ای است و جز این تفکر خیال باطل است .

کلام آخر این که تفکر فتح الفتوح دیدن نتیجه مذاکره اشتباه است چون منشاء قدرت ایران در جای دیگر است ، از سوی دیگر توافق را قرار داد ترکمنچای دانستن هم اشتباه است زیرا به صداقت و وفاداری تیم هسته ای خود ایمان داریم و اطمینان داریم آن ها نیز نظیر سایر قدرت آفرینان نظام تمام تلاش و همت خود را برای سربلندی این کشور بکار خواهند بست و تا کنون نیز اینگونه بوده است .

به لطف پروردگار اگر مسئولان کشور با درایت عمل کنند و شعار همزبانی و همدلی سال ۹۴ را با جدیت دنبال کنند و محقق نمایند ، قدرت ایران برای مذاکره با طرف های خارجی چندین برابر خواهد شد و اطمینان داشته باشیم ، نتیجه موفقیت آمیز مذاکرات هسته ای را در داخل کشور و خودمان تعیین خواهیم کرد نه دیگران ، انشاء الله