انقلاب ۳۵ ساله شد ، نمی خواهم در این ایام باز هم بحث سیاسی کنم ، سیاست زدگی و همه چیز را با عینک سیاست دیدن به یکی از آفت های انقلاب اسلامی تبدیل شده است ، می خواهم کمی از آرمان های روزهای اول انقلاب بگویم.

خیلی ها از همان روزهای اول انقلاب فکر می کردند ، انقلاب اسلامی ایران هم مثل سایر انقلاب های جهان پس از گذشت یک یا دو دهه از عمرش ، بتدریج ارزش های خود را از دست خواهد داد و به یک رژیم وابسته با شکل و شمایل جدید تبدیل خواهد شد اما ۳۵ سال از پیروزی انقلاب گذشت، و برغم انواع توطئه های بزرگ و کوچک، انقلاب نه تنها متوقف نشد بلکه مستحکم تر و جدی تر از گذشته ارزش های خود را دنبال می کند. در واقع انقلاب اسلامی از سال های ۴۲ و ۵۷ گرفته تا هشت سال دفاع مقدس و پس از آن برای پیشرفت های علمی هسته ای، هزاران شهید و جانباز داده است و توهم است اگر کسی فکر کند می تواند برای این درخت تنومند، آفتی باشد.

موقعیت انقلاب اسلامی که امروز به نظامی سازمان یافته و مستحکم تبدیل شده است به گونه ای است که امروز به یکی از باثبات ترین ، با نفوذ ترین و امن ترین کشورهای منطقه تبدیل شده است ، آنگونه که رئیس جمهور آمریکا که ادعای ابرقدرتی جهان را دارد از یک تماس تلفنی چند دقیقه ای با رئیس جمهوری اسلامی ایران به عنوان یک پیروزی یاد می کند و گزارش آن را با آب و تاب برای ده ها خبرنگار آمریکایی توضیح می دهد.

ضرورت دارد هر ساله در سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی نقاط قوت و ضعف گذشته خود را مرور کنیم تا افقی روشن را برای آینده انقلاب رقم بزنیم .

در این مقال قصد مرور همه مسایل انقلاب اسلامی را ندارم که بزرگان انقلاب در این ایام سخن از آن فراوان خواهند گفت .

آن چه می توان در این سطور کوتاه به آن پرداخت عامل اصلی تداوم و استحکام انقلاب اسلامی است که در چند اصل مهم خلاصه می شود که عبارتند از : دین اسلام و مذهب تشیع ، رهبری و ولایت فقیه ، مردمی معتقد و وفادار به اسلام ، وحدت مردم و از خود گذشتگی آنان در راه دفاع از حفظ ارزش های انقلاب اسلامی.

انقلاب در میان دستاوردهای ارزشمند و فراوانی که طی سه دهه و نیم گذشته کسب کرده ، ضعف هایی نیز داشته است که از آن جمله عدم حاکمیت ارزش های انقلاب اسلامی در برخی از بخش ها است که ریشه اصلی همه ضعف های ما این است که دلدادگی های امام و رهبری به امام زمان را از خاطر   می بریم و فراموش می کنیم برای چه انقلاب کردیم و قرار بود انقلاب، ما را به کجا ببرد ؟ اما آن چه اکنون بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز داریم باور به امام زمان ( عج ) و این که همه موفقیت های ما مدیون عنایات اوست و این کشور تعلق به او دارد .

انقلاب امروز نیاز دارد مهدی شناسی را به مهدی باوری و مهدی محوری تبدیل کنیم ، به این معنی که اگر هر کسی در هر کجای این نظام باور کند که باید کاری را انجام بدهد که مورد رضایت او باشد و مهدی محوری بر همه شئون زندگی و فعالیت های ما غالب شود وبه معنی واقعی عبد خدا باشیم ، مطمئن باشید استحکام انقلاب بیمه می شود و به سر منزل مقصود خواهیم رسید.